Flexofytol tegen gewrichtspijnen

gallery/kids-2030260_1920

Ik kwam binnen op het werk vandaag. Katrien meteen: ‘En Inge, heb je Flexofytol al ingenomen? Ik ben er gisteren mee begonnen. Ik heb er eentje ingenomen en deze morgen twee in een keer. Ik voel me fantastisch!’ 

 

‘Ah, ik dacht dat het er twee keer één per dag waren.’ 

 

‘Neen, neen, je moet die bijsluiter goed lezen. Het is twee keer twee per dag.’ 

 

Oké, dacht ik, ik heb er deze morgen al ééntje ingenomen, oei, niet teveel zo plotseling maar ik had nog steeds pijn en dacht aan het feit dat kurkuma geen medicijn is maar een kruid, een voedingssupplement, dus ik ook, hup, een tweede ingenomen. Het was tenslotte nog ochtend. Na een tijdje, zo rond de middag, stond Katrien recht. Ze keek naar mij met een big smile. 

 

‘Ik voel al veel minder pijn,’ zei ze. 

 

‘Oh ja, zo snel al?’ antwoordde ik verbaasd. 

 

‘Ja, echt! Dat is een wondermiddel! Ongelooflijk hoe goed ik me voel! Dank je wel, Inge!’, en ze ging terug zitten. 

 

‘Graag gedaan hoor, Katrien!’, antwoordde ik weer en vooraleer ik verder ging met mijn werk, sloot ik mijn ogen. Ik voelde de pijn maar enkel in mijn rug. Nergens anders meer! Wow, inderdaad, met mijn lichaam gaat het ook al veel beter! Zou dat nu echt een  wondermiddel zijn of is het ook weer allemaal psychosomatisch?  

 

Ik stond er verder niet bij stil. Ik werkte toch beter, voelde me veel lichter en kon zelfs lachen met een onnozele grap van een medewerker.  Rond 17u30, had ik een donut binnengespeeld, afschuwelijk vies maar zeer welkom want ik had honger en niets meer te eten. Zonder aarzelen had ik meteen ook weer twee flexo’s ingenomen (toffe naam hé), ’t was tenslotte al avond en behalve die rug had ik nergens nog last van. 

 

Het begon allemaal met een Google search. Ik zocht naar: ‘hoe komt het dat ik steeds pijn heb’ en ik kwam terecht op een site over ouderdom en artrose. Ik dacht aan Omake en hoeveel pijn zij iedere dag moet verdragen. Niet ik hoor, heel mijn leven nog pijn hebben. No way! Ik maakte een afspraak bij de huisarts, sprak haar hierover aan en ze zei: ‘Iedereen heeft last van artrose. Bewegen, spieren, gewrichten onderhouden is heel belangrijk (net zoals men een oude wagen meer moet onderhouden dan een nieuwe), maar er bestaat iets tegen gewrichtspijn...’ 

 

‘Op basis van planten?’, vroeg ik haar. 

 

‘Wel neen, mevrouw Lanneau, het is een kruid. Kurkuma.’ 

 

Moechke (het koosnaampje voor mijn mama) had al gezegd dat Kurkuma heel goed is voor het lichaam maar ik wist niet meer waarom.

 

‘Oh? Wel ja dokter, u mag me dat voorschrijven. We zien wel weer wat het resultaat zal zijn.’ 

 

Ik bedankte haar voor de goede zorgen en stapte naar buiten. 

 

Twee dagen later naar de apotheek op de luchthaven. En voila, vandaag voor de eerste keer ingenomen, die Flexo’s, en het doet al iets met mijn lichaam, ook met dat van Katrien en hopelijk met dat van vele andere mensen die ook last hebben van gewrichtspijnen. Wat is mijn leven toch mooi hé.

 

Heb jij ook gewrichtspijnen? Stap dan even binnen bij de apotheek of ga eens kijken op internet.